PODSTAWOWE TERMINY DO DYSKUSJI O UCHODŹCACH

Chociaż od dwóch lat temat uchodźców jest omawiany w mediach głównego nurtu, w dalszym ciągu istnieje poważny brak zrozumienia podstawowych pojęć. Zaobserwowałam to nie tylko w sieci, ale w materiałach TVN i np. u posła Pawła Kukiza. Ważne jest, byśmy ustalili pewne podstawy ułatwiające dyskusję. Żeby bowiem poruszać temat uchodźców, trzeba poznać fundamentalne pojęcia i właściwie w społecznej rozmowie nimi operować. Postaram się je wytłumaczyć w możliwie najprostszy sposób, by ci, którzy nie dali rady jeszcze tego zrozumieć, mogli przekazywać swoim słuchaczom niezmanipulowane i prawdziwe informacje.

Prześladowany chrześcijanin – to osoba wierząca w Chrystusa, znajdująca się na terenach objętych prześladowaniem, zagrożona śmiercią, okaleczeniem lub torturami i ogólnie pojętą okrutną krzywdą ze strony wyznawców Mahometa. Osoba ta nie stanowi zagrożenia dla bezpieczeństwa publicznego. Nie jest ona uchodźcą w sensie prawnym, gdyż uchodźca to ktoś, kto przebywa poza terenem swojego kraju przez ponad 3 miesiące – a więc jest już bezpieczny. Odpowiedzialność udokumentowania tożsamości spoczywa na uchodźcy i jest weryfikowana w placówce ambasady. Fundacja Estera, którą reprezentuję, pomaga prześladowanym chrześcijanom, którzy z uwagi na politykę UE nie mogą się wydostać ze swojego kraju przed islamską rzezią. Rzadko kto udziela im wiz pracowniczych, studenckich lub humanitarnych. Chrześcijanie ci nawet nielegalnie nie mogą przedostać się do Europy, bo po drodze są mordowani, porywani lub gwałceni. Przypominam zamordowanie 12 chrześcijan, którzy zostali wyrzuceni przez burtę łódki. Od momentu gdy chrześcijanin znajdzie się w bezpiecznej strefie, misja Fundacji Estera jest spełniona – życie uznaje się za uratowane. Wszelka pomoc socjalna dla takich osób płynie z pieniędzy ludzi dobrej woli i nie są oni finansowani przez państwo polskie.

Imigrant – to osoba, która przybywa do innego państwa celem pozostania w nim. Przyczyn imigracji jest wiele. Może być to imigracja ze względów edukacyjnych, finansowych, zawodowych czy też związanych z hidżrą, czyli islamskim zasiedlaniem Europy, poprzedzającym walkę z niewiernymi na ich terenie.

Uchodźca – osoba, która przebywa poza terenem swojego kraju ponad 3 miesiące i jest bezpieczna, ale nie może wrócić do kraju (w teorii). W praktyce jest to najczęściej niezweryfikowany przez władze UE imigrant, przybywający w sposób nielegalny. Najczęściej jest przyjmowany na podstawie swoich własnych zeznań.

Przymusowe limity tzw. uchodźców – to liczba osób, które państwo UE zobowiązane jest przyjąć w ramach solidarności europejskiej – pod groźbą kar.

Relokacja tzw. uchodźców – (termin, którym tak chętnie posługują się urzędnicy Unii Europejskiej) to wymuszanie na niepodległych i suwerennych państwach decyzji o przyjęciu „uchodźców” (a w rzeczywistości imigrantów) na swoje terytorium.

Mam nadzieję, że teraz wszyscy zrozumieją tą ogromną różnicę między prawdziwymi uchodźcami (czyli prześladowanymi chrześcijanami) a osobami z imigracji ekonomicznej.